Marije Bouman - Deuren van Hilversum
Een toelichting op de deur van Marije BoumanEen deur is een zeer metaforisch object. Het staat voor verandering. In eerste instantie om van de ene ruimte in de andere te komen. Deuren openen in de eigen geest is wat ik als beeldend kunstenaar eigenlijk voortdurend doe. Ik ontsluit iets en vervolgens gaat er een wereld voor me open. Beloftevol. Ik moet hierbij vaak denken aan de grotmythe van Plato en de poging iets van de Ideeënwereld te zien.
De deur die ik heb gemaakt is geënt op een al bestaande tekening die ‘de kier’ als titel draagt. De kier wekt verwachtingen. Aan de voorkant van de deur heb ik een plaat multiplex verlijmt waarin gleuven zijn gezaagd. Deze dienen ook als kieren, als glimpen van de wereld, zo je wilt de ruimte erachter. Tevens dienen ze als een soort brievenbusjes/doorgeefluikjes. Er komt een flard van een gedicht uit als een boodschap uit de andere wereld (afkomstig uit een bundel van Maurits Mok). Ik heb de kieren een zachte overgang gegeven als een soort reliëf, omdat voor mij de wereld voor de deur en achter de deur al een eenheid vormen, de grens is schijn. Deze kieren zijn wit om licht in de ruimte daarachter te suggereren. We hebben hier te maken met tegenlicht wat ons over het algemeen het totaaloverzicht ontneemt.
Het beeld op de deur is vrij abstract gehouden. Het zou een kier kunnen zijn maar tevens een lichtbundel, een kloof, de pijpen van een broek, hierbij verspringt het perspectief voordurend zoals dat bij het openen van een deur in de geest ook gebeurd. Er is zelfs een optische grens die suggereert dat er een nieuwe tekening begint. Op deze manier rammel ik aan de grenzen die de deur markeert.
Aan de achterzijde van de deur is een beeld ontstaan dat de suggestie wekt dat je voor een stuk melkglas staat waarachter licht schijnt. Daarachter is een aanwezigheid die niet te duiden is. Het leven als schimmenspel met enkele waarden als houvast. De gleuven aan de voorzijde van de deur echoën op de achterzijde door maar worden hier juist naar buitengedrukt. Het zijn een soort houvasten geworden zoals richeltjes op een gladde muur. Deze richels zijn zeer teer. Geeft de Ideeenwereld als je erin verkeert voldoende aanknopingspunten om in onze wereld stand te houden?
Het beeld is ontstaan toen ik achter een wit bestelbusje reed. Deze was groezelig maar in het middengebied waar de twee deuren bij elkaar kwamen (ook een kier), waren door het veelvuldige gebruik talloze vingerafdrukken ontstaan die de vuiligheid wegwasten. Het wit lichtte op in een organisch ontstane vorm. In ogenschijnlijk niets leefde iets.
Een afbeelding van de achterzijde is te vinden onder 'werk op doek'.
Akkrum, 12 september 2007
